Epilog

*cztery miesiące później, oczami narratora*
Niewysoka brunetka szła chodnikiem uśmiechając się co chwila do ludzi. W ręku trzymała niewielki bukiet kwiatków i reklamówkę ze zniczem. Kierowała się w stronę cmentarza, na grób swojego zmarłego chłopaka. Mimo iż było to kilka miesięcy temu, pogodziła się z jego śmiercią. Ostatnie przeżycia dały jej wiele do myślenia. 
Pogodziła się z Niallem, a on nie był już z Bellą, która jak się okazało była tylko sposobem aby ona była zazdrosna o chłopaka. Gdy się o tym dowiedziała była wściekła i miała ochotę zabić jego jak i ją, ale się powstrzymała. Przypomniała sobie, że ona też zrobiła coś złego... Przespała się z przyjacielem i choć nie przyznała tego głośno, wiedziała, że zrobiła to z tego samego powodu. Czuła to w sercu. 
Justin stał się dla niej mniej opiekuńczy, bardziej miły i zaczął panować nad swoją agresją i gniewem, tak samo jak Harry i Niall. 
Z Jai'em jej stosunki się polepszyły... Ba! Nawet stali się parą. Brunetka w końcu przyznała sama przed sobą, że zawsze czuła coś do bruneta. On też wyznał jej miłość i tak o to są parą od dwóch miesięcy i świetnie im się układa. 
Liam był przy niej każdej nocy. Czuła jego ciepło, widziała go w snach i czasem słyszała jego cudowny głos. W końcu była szczęśliwa, bo ''wizyty'' chłopaka pozwoliły jej ruszyć na przód i nie patrzeć w tył. 

W końcu los uśmiechnął się do niej i pozwolił jej cieszyć się życiem.